Hoxe, volto buscar,
unha aperta longa
de son celta,
que me enrede no fiar
da melodía dos teus bicos.
Facer canción
e encherte de notas.
Ser instrumento de vento
levitar en do sostido
e non sexa o teu ollar,
quen vista de medo,
cando mude a corrente do
mar.
No hay comentarios:
Publicar un comentario